ธีม
โทเคนคลี่กับธีม คุณสมบัติกำหนดเองถือตัวตน และปุ่มปรับสามตัวให้คนตั้งทั้งชุดใหม่
ไม่มีอะไรในไลบรารีเรียกชื่อสี คอมโพเนนต์ขอ $background หรือ $color12 ธีมตอบ และคำตอบต่างกันระหว่างมืดกับสว่างโดยคอมโพเนนต์ไม่รู้ แบรนด์เปลี่ยนคำตอบด้วยการตั้งคุณสมบัติกำหนดเอง คนเปลี่ยนมันด้วยการขยับปุ่มปรับที่บันไดคูณด้วย
โทเคน
ค่าพร็อพที่ขึ้นต้นด้วย $ เป็นโทเคน บันไดสีวิ่งจากพื้นถึงข้อความ $color1 คือพื้นเงียบที่สุด $color12 คือข้อความดังที่สุด
| โทเคน | คืออะไร |
|---|---|
$background | พื้นของหน้า อ่าน --background ดังนั้นสไตล์ชีตของแบรนด์เป็นฝ่ายตอบ |
$color | สีข้อความเริ่มต้น |
$color1 – $color12 | บันไดกลาง $color2/$color3 เป็นพื้นที่ยก $color10/$color11 ข้อความเบา $color12 ดังที่สุด |
$borderColor | เส้นผม โปร่งแสง จึงอ่านเป็นเส้นที่อ่อนกว่าบนพื้นใดๆ ไม่ใช่เทาที่ไม่เกี่ยวกับกัน |
$accentBackground / $accentColor | ตัวควบคุมดังตัวเดียวที่หน้าหนึ่งมีได้ อ่าน --primary ดังนั้นปุ่มปรับสีเน้นไปถึงพวกมัน |
บันได
ขนาด ระยะ และรัศมีเป็นตัวเลขเดียวกันทุกโฮสต์ และทุกขั้นมีปุ่มปรับ
ตัวอักษร fontSize="$n" ไม่เคยเป็นตัวเลข สิบสองขั้นอ่านบันไดของงานออกแบบ จาก --text-xs ถึง --text-9xl และสี่ขั้นที่อยู่ระหว่างขั้นแทรกเพื่อนบ้าน ดังนั้นสเกลของคนเลื่อนทั้งสิบหก และบันไดยังเป็นบันได
| ขั้น | $1 | $2 | $3 | $4 | $5 | $6 | $7 | $8 | $9 | $10 | $11 | $14 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| px | 11 | 13 | 14 | 15 | 15 | 17 | 21 | 26 | 26 | 32 | 40 | 64 |
$1 เป็นป้าย $2 การนำทางและเนื้อแน่น $3 ฐาน $6 หัวข้อส่วน $7 ชื่อหน้า $8 ขึ้นไปเป็นดิสเพลย์ ขั้นดิสเพลย์รัด leading และแทร็กที่ −0.025em ซึ่งเป็นความต่างระหว่างตัวอักษรที่จัดแล้วกับตัวอักษรที่แค่ใหญ่
ระยะ บันได 4px และมีแต่บันได 4px $1 4, $2 8, $3 12, $4 16, $5 24, $6 32, $8 48, $10 64 ทุกขั้นคูณด้วย --density
รัศมี สี่ค่า $1 และ $2 เป็น 6 ตัวควบคุม $3 และ $4 เป็น 8 ช่องกรอกหรือแถว $5 ถึง $9 เป็น 12 แผง $10 ขึ้นไปเป็นเม็ดยา ทุกอย่างยกเว้นเม็ดยาคูณด้วย --radius-scale
คุณสมบัติกำหนดเอง
ตัวตนคือชุดคุณสมบัติกำหนดเองบน :root มืดก่อน และ .light ตั้งใหม่ Hanzo ประทับ .t_dark หรือ .t_light บน body และ CSS ตอบทั้งสองการสะกด ดังนั้นโทเคนของคอมโพเนนต์และสไตล์ชีตเรียกธีมเดียวกัน
:root {
--background: #0a0a0a;
--foreground: #e5e5e5;
--primary: #fafafa;
--border: rgb(255 255 255 / .10);
--ring: rgb(255 255 255 / .40);
--font-sans: 'Zen', ui-sans-serif, system-ui, sans-serif;
--font-mono: 'Zen Mono', ui-monospace, monospace;
}ชุดเต็มคือ --background, --foreground, --card, --popover, --primary, --secondary, --muted, --accent, --destructive แต่ละตัวมี -foreground ของมัน แล้ว --border, --input, --ring, --radius, --chart-1 ถึง --chart-5 และตระกูล --sidebar-* พวกมันมาจาก @hanzo/design และถูกประกอบเข้าสไตล์ชีตที่รูทนำเข้า โฮสต์ที่ติดตั้งชีตของ design เองจะตามมันแบบสด
แบรนด์ตั้งใหม่ด้วยการประกาศชื่อเดียวกันทีหลังในคาสเคด โฮสต์ที่นำหน้าตัวอักษรของตัวเองมาผูก --font-sans-provided ไม่ใช่ --font-sans เพราะการผูกของแพ็กเกจนั่งอยู่ในเลเยอร์ และการประกาศที่ไม่มีเลเยอร์ชนะไม่ว่าความจำเพาะจะเป็นเท่าใด
ปุ่มปรับรูปลักษณ์
@hanzo/design เผยแพร่ปุ่มปรับสามตัวที่ทุกบันไดคูณด้วย และ @hanzo/appearance คือแผงที่ตั้งพวกมันให้คนหนึ่ง
| ปุ่มปรับ | สิ่งที่ขยับ |
|---|---|
--type-scale | ทุกขั้น --text-* และด้วยมันทุก fontSize="$n" |
--type-ratio | ขั้นนั่งห่างกันแค่ไหน |
--density | ทุกขั้น --space-* และช่องว่างกับแพดดิงของ gui ทุกอัน |
--primary / --accent | สีดังสีเดียว |
--font-sans | หน้าสำหรับอ่าน ของแบรนด์ ของระบบ เซริฟ หรือโมโน |
--container-max / --container-prose / --container-wide | สามช่วงที่หน้าหนึ่งจัดวางถึง |
พวกมันลงเป็นคุณสมบัติอินไลน์บน html ซึ่งคือ :root จึงชนะทุกสไตล์ชีตโดยไม่ต้องมีตัวเลือกไปแซง และไปถึงคอมโพเนนต์เพราะ gui คลี่ขนาดใน JavaScript เป็น var(--text-base) และ var ยังอ่านคาสเคดที่อิลิเมนต์ แกนที่ไม่มีใครตั้งจะขาดไป ไม่ใช่เป็นกลาง การเขียน 1 จะดูเหมือนกันและแซงเงียบๆ แบรนด์ที่เผยแพร่สเกลของตัวเอง
import { Appearance } from '@hanzo/appearance'
import { bootScript } from '@hanzo/appearance/state'
// In <head>, so the first paint is already correct.
<script dangerouslySetInnerHTML={{ __html: bootScript() }} />
// Wherever the product keeps settings.
<Appearance />Hanzo ใส่ค่าที่เก็บไว้อีกครั้งทุกครั้งที่เมานต์ ดังนั้นตัวเลือกที่ทำในหน้าหนึ่งคงอยู่ในหน้าถัดไป ตัวควบคุมในหัวของไซต์นี้คือแผงนั้น